Column Mick Boskamp: Kat in ’t bakkie

Van de week was ik getuige van iets moois. Iets dat je een gelukkig mens maakt als je in staat bent om dit soort indrukken en gevoelens te omarmen als ze zich aandienen.

Als je het intro van deze column nog even terug wilt lezen, mag je dat gerust doen. Ga ik even verder met het duiden van bovenstaande.

Het gebeurde bij Woodstock 69 op de donderdagavond van de 4e september toen ik door een lieve vriendin was uitgenodigd om bij Woodstock een concert van de klassieke pianiste Iris Hond te zien. Ik wilde daar wel bij zijn. Al was het alleen maar omdat de combinatie Iris Hond en Woodstock een bijzondere was. Alsof het Koninklijk Concertgebouworkest op de zondag afsluit op de main stage van een dance festival.

We kwamen aan bij Woodstock toen Iris net een toegift speelde. Niet helemaal op tijd dus. Maar dat mocht de pret niet drukken, want de nasleep op deze mooie september avond was zeer gezellig. Toen ik binnen in de tent wat te drinken wilde bestellen, viel mijn oog meteen op de schitterend gedekte tafels.

Eerder in het seizoen was me al de smaakvolle website opgevallen, met in het Engels de volgende fraaie introductie-tekst:

Door de jaren heen is Woodstock uitgegroeid tot een goed georganiseerde machine en een naam die wereldwijd bekend is. Met zijn zeer betrokken personeel, goede keuken en natuurlijk fantastische decoratie. Maar de no-nonsense mentaliteit is de afgelopen ruim 30 jaar niet veranderd. De speeltuin is nog steeds open, dus wees niet verbaasd als je doordeweeks het hele personeel in konijnenpakken aantreft of midden in een spontane jamsessie op het terras zit. De kracht van toegefelijkheid lijkt zich keer op keer te bewijzen.

Nu ik die fraai opgemaakte tafels zag wist ik, voelde ik, dat Woodstock alvast een klein weinigje wilde laten zien van het nieuwe zomerseizoen 2026. En het geluk was met mij, want de persoon die voor een groot deel verantwoordelijk is voor de uitstraling en vormgeving van deze ‘goed georganiseerde machine’ stond opeens naast me. Ze heet Shaula Galera en ze komt uit Rio de Janeiro, Brazilië. 

Zestien jaar geleden ging ze op vakantie naar Nederland en in haar eerste weekend in ons land kwam ze bij Woodstock 69 terecht, waarna haar toekomst werd beklonken. Of zoals ze zelf zei: “Ik had mijn eigen mini-Brazilië gevonden.” Ze woont inmiddels tien jaar in Nederland en ze werkt net zo lang bij Woodstock.

“Van alles wat ik gezien en gehoord heb van de wereld, moet dit de allerleukste plek op aarde zijn”, vertelde Shaula. “En het is voor mij een voorrecht om mee te helpen deze legendarische plek springlevend te houden.” Wat een heerlijke, aanstekelijke energie had zij! Komt helemaal goed met Woodstock 26. Wedden?