
Onweersbuien gooiden roet in het eten
· leestijd 1 minuut Algemeen
Foto: Irma de Jong-van Middelkoop
De zware onweersbuien in de nacht van zondag op maandag, hebben een behoorlijke streep door de rekening van het paalzitverzet tegen windmolens in het zicht getrokken. Vooraf was duidelijk dat gedurende de periode vanaf de start, vorige week donderdag, tot en met de sluiting, komende zondag om 18.00 uur, de mast 24 uur per dag en 7 dagen in de week bemand zou worden.
Onweer echter is altijd gevaarlijk en zeker voor een metalen gevaarte dat in het water staat. Dat er dan veiligheidsmaatregelen zijn getroffen, is inherent aan de gevaarlijke situatie. Met name ‘dichter/schrijver bij zee’ Marco Termes en Ron de Jong zagen hun deelname of ingekort of bijna helemaal in het water gevallen. Termes mocht nog tot 23.00 uur ‘zitten’ voordat het te gevaarlijk werd. De Jong echter heeft misschien maar één uur zijn protest tegen het in het zicht plaatsen van de vermaledijde turbines kunnen tonen. “Het werd te gevaarlijk dus moesten we ingrijpen. Dit was gewoon overmacht”, was het commentaar van Esther Jansen van de organisatie.
Twee andere feiten zijn zeker waard te melden. Allereerst had zich een 87-jarige man gemeld om te gaan ‘zitten’. De krasse baas, de heer Schoe uit Bennebroek, had er alleen niet op gerekend dat hij via een touwladder naar boven moest. “Dat gaat helaas niet meer op mijn leeftijd”, zei hij eerlijk. Hij onderschrijft wel de gevoelens die bij velen leven over het in het zicht plaatsen van de windmolens en protesteert daar met alle kracht tegen. “Ik vond het jammer dat ik niet naar boven kon, maar kan ook vanaf de kant mijn protest laten horen”, aldus de heer Schoe, die de oudste was die zich aangemeld had.
Een andere uitschieter, de andere kant op, is Zandvoorter Stijn. Met zijn 11 jaar heeft hij het tot nu toe gepresteerd om niet minder dan 1.500 ondertekende petities bijeen te krijgen en is daarmee veruit koploper. Als iedereen nou zo een ‘drive’ heeft, komen die 50.000 ondertekende petities er met gemak. Want zoals al eerder geschreven: 50.000 handtekeningen zijn nodig om de Eerste en Tweede Kamer ervan te overtuigen dat de onzalige plannen van minister Kamp doorgang vinden! De parlementariërs zijn de enige die hem op andere gedachten kunnen brengen.







