Zandvoorters reden Elfstedentocht 2012
· leestijd 3 minuten AlgemeenDe Boer en Van Marle gingen vrijdagavond naar Hijum. Om 6.30 vertrokken de mannen in het donker. De volle maan deed zijn werk, en beide in bezit van een goed LED verlichting, was het goed te doen in het donker. Na 5 kilometer bereikten ze Bartlehiem, onder het beroemde bruggetje naar links, op naar Dokkum. De weilanden werden mooi oranje van de opkomende zon. De weersomstandigheden waren uitstekend, geen wind en niet heel erg koud. Vanaf Dokkum naar Leeuwarden. Onderweg in de vroege ochtend kleine groepjes, duo’s of enkelingen die ook met hun tocht bezig waren, leuk om te zien. Even klunen bij Oudkerk, en dan naar de officiële finishplaats, de Bonkevaart. Fotootje nemen bij de finishvlag die er nog hing. Toen door Leeuwarden heen, naar de start op de Zwette. Daar bleken ze op een vaart uit te komen waar een schip doorheen gevaren was, levensgevaarlijk dus, alleen maar ijsschotsen die weer aan elkaar gevroren leken. Gelukkig waren er paar andere schaatsers die een veilige doorgang hadden gevonden, nu konden ze eindelijk naar Sneek. Via IJlst en Woudsend naar Sloten. Prachtig over het Slotermeer op geweldig ijs, echt genieten. Spannend was het of ze via Sloten door konden naar Stavoren over de Luts, via Balk, dat dagen veel in het nieuws geweest was als spelbreker van de echte tocht. Gelukkig konden ze door, via de Luts 10 km door een prachtige ‘laan’ met aan weerskanten bomen, een van de mooiste stukjes om te schaatsen. Redelijk goed ijs en op naar Stavoren. Nu 85 km afgelegd. Het stuk naar Hindeloopen en Workum, was erg druk, midden op de dag, erg slecht ijs en er kwam een guur windje opsteken en de vermoeidheid na een uur of 7 op de schaatsen, gaat dan even opspelen. In Workum weer even een twitteren om de volgers op de hoogte te stellen. En natuurlijk in elke stad een stukje film en foto maken, als bewijs en voor het nagenieten. Van Workum via Parraga naar Bolsward. Dat is kilometer 120. Op naar Harlingen. Weer langs prachtige rietkragen, schitterend ijs, met een paar keer fiks klunen, nu zit er 150 km op.
“Maar in Harlingen konden we op sommige stukken niet verder, eerst 300 meter door een woonwijk, weer stukkie schaatsen, weer klunen, weer schaatsen en weer klunen. We kunnen niet over het Harinxmakanaal, te gevaarlijk en dan? Moet je ruim een kilometer lopen, over de sluis en op zoek naar het volgende knooppunt. Eindelijk na een uur Harlingen uit op naar Franeker’, herinnert Van Marle zich.
“Intussen hebben onze vrouwen ons gebeld, ze staan in Franeker om ons aan te moedigen en gaan ons inhalen op de finish in Finkum. Heerlijk gevoel, maar van Harlingen naar Franeker is een lastig stuk van 13 km, met 8x klunen, klunen betekent overigens vrijwel overal schaatsen uit en wandelen, want bijna nergens ligt een mooi aangelegde kluunoversteek met een rubberen tapijt. Lastig en tijdrovend’, weet De Boer nog. Het is 18.00 uur, het wordt donker en ze moeten nog 30 km. “We hadden ons een beetje verrekent, we dachten dat het korter zou zijn, maar ook wij ontkomen niet aan de ‘hel van het noorden’ zoals het stuk van Franeker naar Dokkum genoemd wordt’, vertelt Van Marle. De herinneringen schoten door zijn gedachten van zijn tocht uit 1997. Toen heeft hij 7 uur in het donker geschaatst, hoelang nu? Via Ried naar Berlicum. In het donker is het erg moeilijk oriënteren en er is geen mens meer te bekennen op het ijs, op een verdwaalde schaatser die ook probeert de tocht te voltooien. Via de sluis van Wier, weer een knooppunt, gaan ze goed of niet?
In het schitterende gehucht ‘Alde Lije’ hebben ze plezier, het lijkt wel een intocht zonder publiek, maar wel met mooie verlichting en harde muziek. Uiteindelijk eindigt een lange tocht in het donker om 8 uur in de avond in Finkum waar de beide dames ze onthalen. “Geweldig, wat een prachtig avontuur, 200 kilometer op natuurijs, de Elfstedentocht, het is ons gelukt’, aldus de helden.
