Dertig jaar gastvrijheid en authentiek Italiaans eten bij Ristorante Andrea

Ristorante Andrea; voor de één een vast adres voor een doordeweekse pizza, voor de ander een plek van traditie en herinneringen. Maar wat maakt juist dít restaurant aan het Raadhuisplein al decennialang zo bijzonder? Voorafgaand aan hun dertigjarig jubileum spraken wij met Mustafa (59), Süheyla (56) en Giray (37), maar niet voordat we eerst de recensies op het internet hadden bekeken…

“Wat een geweldige plek. Er heerst een aangename, huiselijke sfeer in het restaurant. Dat komt door de warme en lieve familie die dit restaurant runt. Al na één bezoek voelde het alsof wij hier al jaren vaste klant waren. Iedereen wordt zo hartelijk begroet. Iedereen krijgt veel aandacht tijdens z’n bezoek. Gezelligheid, oké, maar uiteindelijk kom je toch voor een heerlijke Italiaanse maaltijd. Ook daarin stellen ze absoluut niet teleur. Verse, smaakvolle pizza’s en mooie Italiaanse gerechten en als toetje... de beste tiramisu.”

Dit is slechts één van de honderden recensies die over Ristorante Andrea op het wereldwijde web te vinden zijn. Wie de tijd neemt om deze allemaal door te bladeren, merkt al snel dat er telkens twee dingen naar voren komen: het goede eten en de klantvriendelijkheid. En dat al dertig jaar lang, onder leiding van Mustafa en zijn familie.

Veel veranderd, maar ook weer niet

Op 16 juni 1995 nam chef-kok Mustafa samen met zijn vrouw Meliha (59) de zaak officieel over van zijn toenmalige werkgever André Graftdijk. Samen vormen zij nog steeds de kern van de keukenbrigade.

Sinds de overname is er veel veranderd. Zo werd de zaak in 2018 van binnen grondig verbouwd, vormt het - door de komst van café Noble Tree - niet meer het hoekpand van het Raadhuisplein. Süheyla herinnert zich nog goed de feestelijke heropening na de verbouwing, die in totaal negen maanden duurde. “Er kwamen toen zó veel mensen. Het was hier één grote bloemenzee. Er kon geen vaasje meer bij.” 

Ook kregen de moderne Italiaanse gerechten en cocktails in de loop der jaren een vaste plek op de uitgebreide menukaart. “Maar de lever, Italiaanse mosselen en het kalfsvlees staan nog altijd op de kaart. Die zijn zelfs nog uit de tijd van Graftdijk”, vertelt Süheyla, de zus van Mustafa, die samen met hun neef Giray het gezicht van de zaak is. Want als iets goed is, moet je het niet veranderen. En dat geldt ook voor de samenwerking tussen de verschillende familieleden. Zoals het hoort bij een een familiebedrijf hebben er in de loop der jaren overigens nog veel meer familieleden meegeholpen in het restaurant, zodat deze heeft kunnen uitgroeien tot hetgeen het vandaag is. 

‘Veel mensen denken dat ik Andrea heet’
Op het moment dat Mustafa het restaurant kocht, verruilde Süheyla direct haar baan in de bloemen om haar broer bij te staan in de bediening. Daarmee werd zij in de loop der jaren de belichaming van Andrea. “Er zijn veel mensen die denken dat ik Andrea heet, of me gewoon zo noemen. Als ik in het dorp loop, reageer ik ook gewoon op die naam”, vertelt de altijd goedlachse Süheyla.

Met haar donkere ogen en donkere haar zou je haar makkelijk voor een Italiaanse kunnen aanzien, maar de familie is van Turkse komaf. Maar Turkse invloeden mengen met de Italiaanse? Nee, dat doen ze bij Andrea pertinent niet. Hier geldt de regel dat er niet wordt gerommeld met de Italiaanse keuken. Mustafa heeft niet voor niets langere tijd in Italië gewoond om de fijne kneepjes van het vak te leren. 

Er wordt hartelijk gelachen als de vraag wordt gesteld of er ook een pizza Hawaii, waar men in Italië van gruwelt, op de kaart staat. Ja, die is inmiddels zo ingeburgerd in Nederland dat deze toch een plek op de kaart heeft gekregen.

Positief vooruit kijken

Bitter was de pil dat het restaurant zes maanden na die heropening opnieuw voor langere tijd dicht moest vanwege Covid. Giray: “We hebben ons toen gefocust op afhalen. We zijn onze klanten nog steeds dankbaar dat zij ons in die moeilijke tijd hebben gesteund.” Maar deze positieve familie kijkt liever vooruit dan achterom.

“Wij zijn echt trots op wat we met Ristorante Andrea hebben neergezet en dat we zo worden gewaardeerd door de Zandvoorters en de badgasten”, aldus Süheyla, die net als haar broer nog een paar jaar door wil gaan met hun levenswerk. Neef Giray heeft de ambitie om het familiebedrijf uiteindelijk voort te zetten. Gelukkig maar, want Zandvoort zou Zandvoort niet zijn zonder Ristorante Andrea.

Sandra Lissenberg