Terug naar het strandleven in Zandvoort anno 1900

De droomwens van dorpsgenoot Michiel Drommel om een replica van een strandtentje rond 1900 te bouwen is in 2015 uitgekomen. De tent stond vervolgens te pronken in een tentoonstelling van het Zandvoorts Museum. Op initiatief van stichting Beleef Zandvoort is het unieke ontwerp uit het Zandvoortse badleven naar het oude raadhuis verhuisd, waar het de komende maanden in de weekenden is te bezichtigen. 

De huidige strandpaviljoens zijn niet te vergelijken met de allereerste strandtentjes van toen, waar de uitbaters alleen maar koffie, thee, limonade en spuitwater verkochten. Elke dag werden de tentjes afgebroken en in een grote houten kist opgeborgen. Wanneer er te veel wind stond dan werd de linnen tent doodeenvoudig opgepakt en keurig in de goede richting gezet. Rond 1920-1925 kwamen pas de houten tenten met schotten, die een stuk comfortabeler waren en van waaruit men meer etenswaren ging verkopen.

Unieke kijkdoos

De getoonde strandtent is een exacte kopie uit 1900 en is een uniek exemplaar. De zeilen waar de tent uit bestaat zijn door de vrijwilligers van Studio11 aan elkaar genaaid. Eigenaar van de replica Robin Molenaar heeft samen met Mieke Hollander en Jan Kol de tent in één van de lege kamers in het oude raadhuis opgebouwd. Mieke heeft met diverse oude attributen van haarzelf en van de Folkloristische vereniging De Wurf de tent ingericht. Door de week is de strandtent -die de hele ruimte vult- als een soort kijkdoos door het eerste raam van het raadhuis aan de Kleine Krocht te bewonderen. Wie een leuke foto van zichzelf in deze strandtent wil maken is in de weekenden van harte uitgenodigd. De eerste houten deur van het raadhuis aan de Haltestraat staat van 12.00 tot 17.00 uur gastvrij geopend.

Elke eerste en derde zaterdag van de maand is Mieke in haar Zandvoortse klederdracht bij de strandtent aanwezig. Zij kunt u alles vertellen over het Zandvoortse strandleven van weleer. Een leuk initiatief om op deze manier het erfgoed van Zandvoort te blijven koesteren.

Nel Kerkman