Column Mick Boskamp: Urinoir (deel 1)

Als je zoals ik op een leeftijd bent gekomen dat als je moet plassen je ook ECHT moet plassen, is het maar wat fijn dat er in het dorp een urinoir staat. Met als leuke bijkomstigheid dat het er eentje is zonder al te veel poespas en elektronica. Waardoor - wanneer je er eenmaal in staat - de geur bijna zo adembenemend is als in een DIXI op Dance Valley tegen sluitingstijd. Old school plassen!

Misschien een kleine kanttekening bij bovenstaand intro. Waar plassen de meisjes in de Zandvoortse Swaluëstraat recht tegenover IJzerhandel Zantvoort*? Laatst vroeg ik dat aan een vrouw die altijd al grappig is en met het antwoord op mijn vraag zichzelf overtrof. Ze zei: “Wat een stomme vraag! Gewoon slipje naar beneden in dat urinoir en hurken boven die dampende stinkpoel. En het voordeel voor ons vrouwen is dat jullie mannen niet weten wie er binnen komt als je staat te plassen. Maar wij kunnen tegelijkertijd een stuk Swaluëstraat in de gaten houden.”

Anyways, ook leuk allemaal, maar daar gaat dit verhaal niet over. Het gaat over afgelopen dinsdagavond** van de 20e januari. Ik had boodschappen gedaan in de AH en ik moest al nodig toen ik de Starlet had geparkeerd onder de grootgrutter. Aan mijn manier van lopen merkte ik dat ik nu echt hoognodig moest. Dan ga ik een soort van snelwandelen met die ingekorte benen van me, maar dan nog lachwekkender om te zien.

Bij het urinoir aangekomen, zag ik dat er een aantal witte, kletsnatte enveloppen in de opvangbak lagen. ‘Dat is vreemd’, bedacht ik me, terwijl mijn blaas zich leegde (wat een wonder der natuur is de mens toch!). Het werd nog vreemder toen ik zag dat de met recht zeiknatte enveloppen het logo van de Gemeente Zandvoort droegen.

Mensen vragen weleens aan me waarom ik journalist ben geworden. En de enige echte reden is dat ik zwaar nieuwsgierig ben. Maar ja, wat moest ik doen? Ik kon moeilijk die onder geplaste enveloppen uit het urine-meer gaan opvissen. En toen zag ik vanuit mijn ooghoeken dat er een droge witte envelop half op straat half onder het ijzer van het urinoir lag…

Volgende week het slot 

*Laatst vroeg ik bij IJzerhandel Zantvoort waarom er zant in de naam staat ipv zand. De medewerker zei lacherig: “Daar zit niks achter, behalve dan dat degene die de naam van de zaak opgaf, lang, lang, lang geleden een borrel teveel op had en niet meer wist hoe hij Zandvoort moest schrijven.”

**In mijn vorige column had ik in de gedrukte krant de datum verkeerd staan. In dat stukje ging ik op dinsdag 13 januari een lekkere versmaaltijd halen bij slagerij Marcel Horneman. Maar op dinsdag is Marcel dicht. En hij is niet speciaal voor mij open gegaan. Beetje jammer wel.