Column Mick: Golden Earring(s) fouten

Het had weinig gescheeld of de vorige column was mijn laatste geweest. Want daar stonden twee grote onjuistheden in…

In het stuk over het optreden van Golden Earring uit ’76 in de Beach Club op het Stationsplein schreef ik resoluut: ‘Die avond zou de eerste en tevens laatste keer zijn dat Golden Earring in Zandvoort optrad.’ Volgend jaar ben ik vijftig jaar journalist, maar ik denk dat ik het jubileum maar ga overslaan. Want a) was het niet de eerste keer dat Golden Earring optrad in mijn dorp en b) was het ook niet de laatste keer.

Hoe ik daar achter kwam? De hoofdredacteur van deze krant stuurde me een mailtje door van dorpsgenoot Dick Bais. De strekking van Dick’s bericht was dat het niet klopte wat ik had geschreven en dat hij Golden Earring op 22 juli 1990 live had gezien in de Tennishal (!) van Center Parcs. Ook wist hij dat de band in de jaren zestig een optreden had gegeven in Delicia in de Kerkstraat. Dat was in de tijd dat de band nog The Golden Earrings heette (met een lidwoord ervoor en in meervoud). In die tijd drumde Jaap Eggermont in plaats van Cesar Zuiderwijk en ook Barry Hay zat toen nog niet in de groep. De leadzanger van de band t/m 1966 was Frans Krassenburg. En die kon je regelmatig in Zandvoort bewonderen, want Frans had hier familie wonen. Zo zat Dick’s zus met het nichtje van de zanger in de klas.

Even dacht ik dat ik uit mijn functie als columnist zou worden gezet en voortaan de krant moest rondbrengen. In plaats daarvan schreef de hoofdredacteur me: ‘Leuke reactie toch? Ik vind het super als mensen zo meeleven en de moeite nemen om te reageren.’

Gelukkig. Nu was het zaak om nog wat te maken van deze lange rectificatie. Hiervoor zocht ik contact met, jawel, Frans Krassenburg. Hebbes. Via Facebook. Jammer alleen dat hij geen interviews meer deed. Kan gebeuren. Maar wat nu? Misschien eindigen met een paar anekdotes over de eigenaar van hotel-restaurant Delicia, waar het Golden Earrings-optreden plaatsvond. Deze Wim Schoo was me er eentje. Als de gasten iets niet lekker vonden in het restaurant, dan mochten ze gratis iets anders bestellen. Als ze maar tevreden naar huis gingen. Hij nam ook altijd het personeel mee op vakantie naar Spanje. Op zijn kosten. “Hij werd helaas maar 49 en hij was mijn grote held”, vertelt zijn dochter Jannie Stijnen.

Kortom: met zo’n vader als gastheer moeten zowel het publiek als Rinus Gerritsen, George Kooymans, Jaap Eggermont en Frans Krassenburg de avond van hun leven hebben gehad. En dit ga ik niet meer rectificeren!