Column Mick Boskamp: Golden Earring in Zandvoort

Van de week moest ik veel aan George Kooymans denken. Ook aan waar ik hem voor het eerst ontmoette en zag spelen. Dat was in dit dorp.

Met het klimmen der jaren laat mijn geheugen me vaker in de steek. Maar soms komen er ineens haarscherpe herinneringen voorbij. Toen vorige week dinsdag op 77-jarige leeftijd de gitarist van Golden Earring overleed, moest ik denken aan het Playboy-interview in het decembernummer van 1997. Collega-redacteur Willem Baars en ik zijn het roerend met elkaar eens dat dit het leukste gesprek was dat we in onze Playboy-tijd hebben gevoerd. Zelden hebben we zoveel pret gehad met geïnterviewden. Vooral Kooymans was op dreef.

Playboy: “Is het niet een hard gelach om fysiek ouder te worden, terwijl jullie je geestelijk blijkbaar nog heel jong voelen?”

Kooymans: “Ik moet even naar het toilet. Ik heb last van mijn prostaat.”

Afgelopen weekend kwam daar ineens een andere herinnering bij. Eerst vaag, maar na dieper te graven in mijn hoofd begon de gedachte steeds scherper te worden. Verdomd. De eerste keer dat ik de mannen van Golden Earring ontmoette en live zag spelen was in mijn woonplaats. Om precies te zijn op het Stationsplein, in het gebouw waar ooit bioscoop Monopole was gevestigd.

De teller gaat terug naar de tweede helft van de jaren 70. De ruimte heet nu Beach Club en het bioscoopdoek heeft plaats gemaakt voor een podium. Er vinden serieuze optredens plaats, voornamelijk te danken aan Lifa Lock. De (in 2008 veel te vroeg overleden) eigenaar van de Boedha Club laat daar wereldbekende Amerikaanse soul-artiesten optreden, zoals The Supremes (zonder Diana Ross), Three Degrees, Tavares en Junior Walker & The All Stars.

Op 14 augustus van het jaar 1976 treedt Golden Earring op in de Beach Club, met als extra gitarist Cuby & The Blizzards virtuoos Eelco Gelling. Gezien de rest van de programmering is het optreden van Nederlands beste rockband een stijlbreuk van jewelste, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn verbintenis als redacteur van de Hitkrant zal nog vijf maanden op zich laten wachten. Toch mag ik van Lifa voor, tijdens en na de show backstage. Alles wat ik als 19-jarige denk te weten over hoe het eraan toe gaat bij een rockband, wordt bewaarheid. Er hangt een zoete geur van wierook en iedereen doet relaxt tegen elkaar, maar nog mooier: ook tegen mij. Het voelt als thuiskomen op een plek waar ik nog nooit eerder ben geweest.

Die avond zou de eerste en tevens laatste keer zijn dat Golden Earring in Zandvoort optreedt. Wat een feest dat ik daarbij mocht zijn. Dank je wel, Barry, Cesar, Rinus, Eelco en vooral: dank je wel, Lifa, dank je wel George.

Voor alles.