Column Mick Boskamp: Blinde bocht

Afgelopen zaterdagavond had het weinig gescheeld of ik had nooit meer deze rubriek kunnen schrijven. Want als je dood bent, schijn je geen columns meer te kunnen maken. 

Het gebeurde op de Zandvoortselaan toen ik terug naar mijn woning reed. Ik was naar een feestje in Bergen geweest. Al meer dan 11 jaar ben ik vrij van drank en drugs, dus ik houd het niet meer vol om tot 5 uur ’s ochtends door te gaan. Ik reed dus zaterdagavond laat en niet zondagochtend vroeg naar huis. 

Bij de rotonde in de Haarlemmerstraat sloeg ik zoals gebruikelijk rechtsaf de Kostverlorenstraat in. Op dat moment was ik nog een kleine honderd meter verwijderd van mijn minst favoriete bocht in Zandvoort. Nu we met al onze dorpsgenoten bijna weer Formule 1 gek worden, kan ik een vergelijking maken tussen die bocht in de Kostverlorenstraat en de zogenaamde blinde circuitbocht die het Scheivlak heet. 

In die bocht onderscheiden de mannen zich van de jongens. Want als je die verkeerd aansnijdt en al helemaal als je daarbij op het verkeerde moment remt, dan wil de achterkant de voorkant inhalen. En worden de auto’s als het ware uit de bocht geworpen. 

Ik weet dat ik een rijke fantasie heb (gelukkig maar!), maar zo beleef ik ongeveer die blinde bocht in de Kostverlorenstraat. Die ook enigszins heuvel op en heuvel af is, maar wel een extra handicap heeft die het Scheivlak ontbeert. Want het moet heel raar lopen als Max op het circuit tegenliggers krijgt.

Vlak voordat ik de Kostverlorenbocht nam, kwam een krankzinnige met een bloedvaart vanuit de andere kant recht op me af. In een fractie van een seconde gaf ik een ruk aan het stuur naar links zodat ik op de andere weghelft kwam.
En nee, ik heb zijn kenteken niet kunnen controleren, want op dat moment dacht ik dat ik op weg was naar de hemel.

Een poos geleden schreef ik een column over Duitsers die 20 reden in Zandvoort. Dit dorp moet uitersten bij elkaar brengen, want ik merk de laatste tijd ook meer huftergedrag op de wegen van ons dorp. Op zoek naar ernstige ongelukken in mijn ‘favoriete’ bocht, vond ik op google alleen een ongeluk uit 2020. Maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hier veel bijna-ongelukken hebben plaatsgevonden. De capo van deze krant vertelde me dat de bocht wel 1 van de redenen is, dat er misschien een extra toegangsweg van en naar Noord komt.

Toen bestie Paul bijgaande foto van me nam, zei hij: “Heel apart eigenlijk dat de meest geweldige huizen rond deze bocht staan.” “Dat komt”, zei ik, “omdat de elite ereloge wil zitten als er een ongeluk gebeurt.”

Mick Boskamp