Lunchen aan zee…

Op een heerlijke zomerochtend als deze, terwijl door de open balkondeuren het geluid van opbouwende marktkramen klinkt, zocht uw columnist naar enige inspiratie voor de column van deze week. Een heerlijke cappuccino en wat advies hielpen bij de keuze. Zeker toen de viskar de frituur aanzette en zoals gewoonlijk uw columnist zich moest haasten de balkondeuren weer te sluiten om niet geurend naar verse kibbeling naar school te gaan.

En zie daar, een link met het onderwerp warme schoollunches voor de kinderen in ons dorp. Daarvoor was een goed bedoelde motie ingediend waarmee wethouder Lars Carree en zijn ambtenaren aan de slag zijn gegaan. De conclusie is dat die warme schoollunches er niet zullen komen. En dat is zeker begrijpelijk.

Geen enkel schoolgebouw is logistiek ingericht om honderden kinderen van een warme maaltijd te voorzien. Daarnaast hebben leraren een volle dagtaak aan het onderwijzen van de toekomstige generatie. Dus wie zouden dan al die maaltijden moeten opwarmen, uitserveren en daarna weer opruimen en schoonmaken? Nog los van de vraag hoe het moet met bestek en borden want wegwerpservies is natuurlijk niet duurzaam.

Er waren ook geluiden dat een warme maaltijd veelal niet past in het eetpatroon van veel gezinnen. Dat is natuurlijk heel vanzelfsprekend. Niets mis met de ouderwetse broodmaaltijd tussen de middag en een broodtrommeltje met een paar volkoren bammetjes met kaas bijvoorbeeld. Zo worden de kinderen ook voorbereid op het voortgezet onderwijs waar het beter is als zij hun eigen eten meenemen in plaats van onderweg of in te dure schoolkantines hun lunches aan te schaffen.

We moeten ook niet vergeten dat het tegenwoordig veel moeilijker is een passende maaltijd aan te bieden. Nog los van levensbeschouwelijke keuzes zoals wel of geen varkensvlees, wel of geen halal geslacht vlees, vegetarisch of zelfs radicaal veganistisch, zijn er natuurlijk ook nog vele allergieën zoals voor noten, schaal- of schelpdieren of lactose-intolerantie om maar eens wat voorbeelden te noemen. De epipennen zullen niet aan te slepen zijn bij allergische reacties.

Natuurlijk zou het goed zijn als er bijvoorbeeld gratis fruit op scholen wordt aangeboden en zeker maatwerk voor huishoudens met een krappe beurs. Maar het is hier geen Frankrijk en warme lunches passen niet ons dagelijkse patroon, hoe goed bedoeld ook.

Dat gezegd hebbende voelt uw columnist de verleiding opkomen om met dit prachtige weer op een lokaal terrasje de lunch te gaan gebruiken. Na het schrijven van deze column natuurlijk wel bammetjes maar dan wel met een heerlijke kalfskroket en nog een cappuccino als toetje. Bezoekt u ook een terrasje nu het nog kan?

Heeft u suggesties of behoefte om te reageren? Email dan naar columnist@roydongen.com. Antwoord niet gegarandeerd.