Frank Cools zong liedjes van Charles Aznavour | Foto Noor Schotanus
Frank Cools zong liedjes van Charles Aznavour | Foto Noor Schotanus Noor Schotanus

Romantische liedjes van Aznavour in De Krocht

Op zaterdag 25 april deed de Vlaamse Frank Cools ons nieuwe Theater De Krocht aan met een waar concert vol Charles Aznavour. Met de speelse begeleiding van gitarist Florian de Schepper werd het een fantastisch optreden.

De Vlaamse Frank Cools is onder meer bekend van de Vlaamse radio, maar heeft daarnaast heel veel theaterervaring. Hij kon de volle zaal met ‘Emmenez-moi’ meteen heel verleidelijk meenemen naar het eind van de wereld. De zonnige gitaar van Florian deed de rest.

Ze speelden: ‘Hier encore’ en ‘You’re the one’ en nog veel meer prachtige hits van Aznavour. Tussen de liedjes door vertelde Frank natuurlijk van alles. Aznavours ouders kwamen als Armeense politieke vluchtelingen in Parijs. De jonge Charles zong al vroeg om wat geld te verdienen. Ook heeft hij gewerkt met Edith Piaff. 

Op het toppunt van zijn succes, in 1970, zong Aznavour ‘Çomme ils-disent’ over een travestiet in Parijs. Een uiterst gevoelig protestlied, dat door Frank en Florian prachtig lief én fel gebracht werd, en in de ik-persoon; wat moet dat een geweldig statement zijn geweest in die tijd.

Zonder praatje vooraf deden ze een prachtige ‘La Mama’ met een fantastisch gypsy-intro van Florian op de gitaar. Het was een verrassing dat Frank het lied geheel in het Nederlands zong. Naar Corrie Brokken, zei hij later. Een geweldige smartlap over het laatste afscheid van een zigeunermama. Een waar kunstwerk, zoals ze dit lied, heel meeslepend, helemaal uitpakten!

Met kleine variaties bleef het optreden speels. Frank speelde soms even op een ukelele of op een melodica. En Frank had, heel bijzonder, ook een ‘gezongen trompet’ in huis. Met het lied ’She’ blies hij ons zo heel serieus, en dus overtuigend, helemaal naar een laat jazzcafé in Parijs. En dat met die fenomenale gitaar. Hoe treurig en hoe romántisch; hoe práchtig!

Na anderhalf uur zingen zonder pauze vonden Frank en Florian het welletjes. Natuurlijk kregen ze een daverend applaus dat niet meer kon stoppen. Ook al gingen de deuren naar de foyer al open. Het was een groot dankjewel voor het samen ophalen van zoveel mooie herinneringen aan Aznavour. Met een complete ‘La bohème’ gaven de heren ons nog een heerlijke toegift! 

Eenmaal buiten hoorden we iemand verzuchten: “Helemaal weggeblazen” en: “Nou zal ik echt niet meer kunnen slapen!” Wat een heerlijk avondje uit! En dat kan dus zomaar in De Krocht!

        Lies van Dinther