Hotel Hellman: Fawlty Towers aan de kust
Hoe dwaas en absurd kun je het hebben! Dat vroegen de toeschouwers in Theater De Krocht zich af bij de uitvoering van Wim Hildering van het stuk Hotel Hellman. Wie vroeger een fan was van Fawlty Towers met John Cleese als hysterische hoteleigenaar, kwam zeker aan zijn trekken. Hotel Hellman was duidelijk een ode aan de succesvolle Engelse serie.
In Hotel Hellman draait alles om hotelmanager Harm, gespeeld door de kersverse voorzitter van Hildering Jan-Hilco Dietz. Hij deed niet onder voor John Cleese. Beiden waren ze wat hysterie betreft aan elkaar gewaagd.
Wat moet het Jan-Hilco veel energie gekost hebben. De hele avond gebeurde er van alles om hem heen. Zo werd hij voortdurend achter zijn broek gezeten door zijn Duitse schoonmoeder Erika (een heerlijke rol van Jetteke Zwemmer), de eigenlijke eigenaar van het hotel. Omdat Harm niet vies was van avontuurtjes met andere vrouwen, zoals de sexy Cycely, moest schoonma alles goed in de gaten houden. Harms echtgenote Trudi vond alles best zolang zij maar kon zingen en poppenkast spelen…
Verder moest je als toeschouwer voortdurend bij de les zijn, want er gebeurde zo veel tegelijk; als je even niet oplette was je de draad kwijt. Zo moest je even schakelen om uit te vinden wie Conny was, geweldig gespeeld door Hil Nieland, die met haar lange blonde krullen en grote bril de hippieachtige buurvrouw was.
Verder verstoorde de beroemde actrice Anneke (een rol van Annette van der Veen: wat kun jij krijsen!) voortdurend de rust met haar gegil, mede door overmatig drankgebruik. Dat alles werd onder controle gehouden door mevrouw de Wit, de werkster (geweldig neergezet door Mirjam Borstel). Zij bleef onverstoorbaar, zelfs als iemand haar uitmaakte voor lelijk en oud…
Dan had je nog de eigenaardige dokter Peer, die voortdurend onbegrijpelijke teksten uitkraamde, maar een dokter in de zaal gaf het hotel juist wel klasse, zo vond hotelgek Harm. Als je dacht dat je alles wel gehad had, dan maakte daar opeens een mysterieuze dame haar entree (helemaal op het lijf van Wendy Jacobs geschreven). Iedereen dacht dat zij de rijke tante was, die het hotel financieel zou komen redden, maar dat liep ook weer even anders.
En als klap op de vuurpijl lag er plotseling een lijk in de hotellobby, waarmee voortdurend gezeuld werd, kast in, kast uit. Wie was deze dode man? Dat werd pas op het allerlaatste moment duidelijk nadat de rijke tante de echtgenoot van actrice Anneke afgepakt bleek te hebben en dodelijk verliefd was geworden, met een verrassend einde tot gevolg: het lijk bleek de man van actrice Anneke.
Dat regisseuse Nathalie Plantinga hier een voorstelling van heeft weten te maken, verdient een groot compliment, want om van al deze typetjes een geheel te smeden moet een hels karwei geweest zijn.
Eén ding was duidelijk: Hotel Hellman deed niet onder voor Fawlty Towers…
Kees Rutgers