Column Mick Boskamp: Brioche bun

wo 1 apr, 11:00 Columns Floor Thomasse

Als je me vaak over de duinen hebt horen praten in mijn columns komt dat omdat ik voor lange tijd onze duinen spannender vond dan ons strand. Wandelen langs de kust vond ik maar een saaie bedoening. Overal waar ik liep, en zeker in de herfst en winter, zag ik hetzelfde: heel veel zand en heel veel water. Maar sinds een tijdje ben ik toch wel aardig verknocht geraakt aan die strook zand waardoor de Noordzee gescheiden blijft van ons dorp.

En omdat ik tegenwoordig vaak wandel aan het strand heb ik misschien wel voor het eerst in mijn leven de paviljoens vorm zien krijgen. Dat was een indrukwekkend gezicht. Hoe die enorme tractoren een troon van zand maakten voor de verschillende castles in the sand deed me denken aan sciencefiction films. Maar toen ik mijn wandelschoenen voor het eerst (ja, echt!) naar de kust dirigeerde, waren alleen de 5 jaarrond zaken ‘in business’.

Op een ochtend stapte ik bij Nius Beach House naar binnen (de afgang aan het einde van de Thorbeckestraat en bij Kroon’s viskar op de boulevard). En dat voelde zo goed, dat ik terug bleef komen. De koffie is daar prima, maar dat is niet zozeer de reden. Ik voel me gezien. In een zaak waar vriendelijkheid regeert. Waar de tijd stil staat en soms ook voorbij vliegt. Waar je onderuitgezakt bij de open haard je zondes kan overdenken. Een heerlijke zaak derhalve.

Toen ik op een ochtend na een fikse wandeling wederom Nius aan deed, realiseerde ik me nog niet dat ik een half uur verwijderd was van een bijna bovennatuurlijke ervaring. Ik had honger. Meestal lunch ik thuis. Dan snijd ik vaak een broodje doormidden en doe de beide helften in de rooster. Vervolgens beleg ik die met bijvoorbeeld met boerenbelegen van de Kaashoek in de Haltestraat en dan ben ik een gelukkig mens.

Maar dit keer besloot ik een broodje te bestellen bij Nius. Op de kaart viel mijn oog op een ontbijtgerecht dat - en dat vond ik al top - de hele dag besteld kan worden. Het was bijna lunchtijd, dus ik besloot deze Brioche Bun te nemen. Daar kreeg ik geen spijt van. Sterker nog: ik kon me niet heugen zo’n lekker broodje te hebben gegeten! Was het zo bijzonder wat ik kreeg? 

Op het eerste gezicht niet. Wat ik geserveerd kreeg was een brioche broodje. Knapperig en licht zoet met daarop een perfect gebakken ei, zachte avocado, romeinse sla en gebakken spek.

Kan daar iets fouts mee gaan? Misschien niet. Maar dit was pure perfectie. Neem alleen al de avocado. Met een mooie kleur groen en zacht. Kom daar maar eens om bij de Albert Heijn, waar een avocado of keihard is of met al die bruine plekken de builenpest lijkt te hebben. 

Dit is mijn ultieme tip voor deze week, wat zeg ik, voor de hele zomer. Die Brioche bun bij Nius. Ben zwaar benieuwd of je dezelfde ervaring hebt als ik.