Weekje naar het noorden
Het noorden van Nederland is niet bepaald een gebied waar ik vaak kom. Daarom vonden wij het leuk om naar Assen af te reizen voor een korte vakantie. Vanuit Hotel De Bonte Wever hadden we een paar uitstapjes bedacht die we al lange tijd wilden doen. Het hotel zelf was een goede keus. Het eten en de drank waren all inclusive. Er was een groot zwembad met sauna. Heerlijk! Elke avond was er live muziek. Onze eerste avond trad ene Jan Willem op. Ik vond hem heel goed. Hij had een breed repertoire, hij speelde en zong alles, zoals op mijn verzoek Terug in de Tijd van Yves Berendse. Jan vertelde me dat hij regelmatig naar het strand van Bloemendaal komt. “Naar Zandvoort ga ik nooit. Te druk…” Als ik hem vraag of hij ook iets van Hazes kan spelen, trekt hij een vies gezicht, maar even later zong hij ‘Zij gelooft in mij’ zo goed, om kippenvel van te krijgen.
Aardbeving
Heel apart was dat ik de derde nacht een aardbevinkje meemaakte. Het was rond twee uur ’s nachts toen mijn bed plotseling hevig begon te schudden. Ik dacht in eerste instantie dat iemand de deur hard had dicht gegooid. Maar de volgende ochtend hoorde ik dat het een lichte aardschok was geweest met een sterkte van 3.0 op de schaal van Richter. Mijn vrouw had trouwens niks gemerkt, die sliep gewoon door…
Gevangenis Veenhuizen
Een aanrader is het Gevangenismuseum in Veenhuizen. We besloten mee te gaan met een rondleiding. Geweldig interessant. In Veenhuizen hadden echt hele zware criminelen gevangen gezeten. Vroeger traden ze hard op tegen lastige bajesklanten. Zo kwamen we in een isoleercel met ‘racefiets’. Althans zo noemde de rondleidster het marteltuig. Die racefiets was een soort brancard, waarop de amok makende boef van boven tot onder werd vastgebonden. Zo kon hij geen kant op. Om te voorkomen dat hij trombose kreeg, werden zijn onderbenen elke paar uur losgemaakt, zodat hij zijn benen kon bewegen. Vandaar de naam racefiets…
Kamp Westerbork
Heel indrukwekkend vond ik het bezoek aan Herinneringskamp Westerbork. Het kamp deed in de Tweede Wereldoorlog dienst als concentratiekamp. In het museum kom je van alles te weten over hoe het er in het kamp aan toe ging en hoeveel mensen daar uit het hele land naar toe werden afgevoerd. Vandaaruit werden ze met treinen afgevoerd naar kampen met gaskamers en verbrandingsovens. Op het oude kamp stonden treinwagons alsmede een barak waar gevangenen verbleven. Na de oorlog kwamen op dit terrein Molukkers, die daar jaren hebben gewoond.
Zoals gezegd, wij vonden het bezoek aan het museum heel indrukwekkend. Het zou verplichte kost moeten zijn voor de jeugd om een bezoek aan dit museum te brengen, zodat ze kennis kunnen nemen van de verschrikkingen die in de Tweede Wereldoorlog hebben plaats gevonden. Dit mag niet vergeten worden! Zeker niet nu we leven in een tijd vol oorlogen…
