Financiën aan zee…
Uw columnist houdt van geld uitgeven. Zijn inloopkledingkast puilt uit van de vele kledingstukken en schoenen die hij in de loop van decennia heeft verzameld. Want ja, vaak is duurkoop gezien de kwaliteit toch wel weer goedkoop. Met hobby’s als koken, dineren en goede wijnen wordt het leven ook niet goedkoper. Veel sparen doet uw columnist niet meer gezien zijn leeftijd en, als kinderloos lid van de lhbti+ gemeenschap, hangt hij voor de eigen financiën het adagium ‘carpe diem’ ofwel ‘pluk de dag’ aan.
Maar zo staat hij niet in de samenleving. Werkend in het onderwijs, als personal life coach en adviseur HR & Organisatie is hij juist bezig met de toekomst van mensen. Als bestuurslid van verschillende organisatie met de toekomst van een inclusieve samenleving.
Natuurlijk is deze column niet bedoelt als reflectie voor uw columnist maar hopelijk leidt deze tot enige reflectie bij de gemeenteraad. Het is immers de gemeenteraad die de uitgaven van het college van B&W moet accorderen en die ook zelf soms graag kwistig met de geldbuidel rammelt. Zeker in het licht van het paaien van de kiezer is het natuurlijk verleidelijk om steeds meer uit te willen gaan geven. Zoals met een demissionair kabinet zou de raad wellicht terughoudend kunnen zijn. Natuurlijk lopende zaken zoals de ontwikkeling van Zandvoort moeten onverkort doorgaan. Maar een kwestie als de investeringsagenda van maar liefst 12 miljoen zou heel goed door een nieuwe raad kunnen worden vastgesteld. Dan kunnen partijen nu nog kenbaar maken of zij goed op de Zandvoortse portemonnee willen passen of het spaarvarken willen slachten.
Met ons spaarvarken hebben we nu een nettoschuldquote van 43% maar die maakt een enorme stijging naar 119% in 2029. De solvabiliteit gaat van 43% naar 24% in 2029. Deze stijgingen zijn natuurlijk niet alleen het gevolg van de Strategische Investeringsagenda maar die zorgen voor een negatieve factor van zeker tientallen procenten op de stijging.
Laten we zo zuinig mogelijk omgaan met de pecunia in de gemeentelijke schatkist. Inkomsten zijn afhankelijk van de economische ontwikkelingen, schulden blijven gewoon schulden. Zullen we niet eens een beetje bezuinigen? Gisteren was Twijnstra & Gudde, een Nederlands topadviesbureau (zowel wat betreft kwaliteit als wat betreft tarieven) te gast. Zelden werd iemand zo vaak bedankt voor het doen van een goed betaalde job. Hadden de vragen niet met een mailtje gesteld kunnen worden? Uw columnist komt uit consultancy land (u kunt hem ook inhuren) en weet dat ieder uurtje, iedere letter uiteindelijk betaald wordt.
Wat in het vat zit verzuurt niet, dus laat zoveel mogelijk pecunia in onze schatkist liggen. Dan kunnen wij ook in de toekomst zonder problemen het glas blijven heffen.
Suggesties of behoefte te reageren? Email columnist@roydongen.com. Antwoord niet gegarandeerd.