Licht in de duisternis
Wat was het gezellig in het dorp afgelopen vrijdag en zaterdag. Eerst op het Raadhuisplein, waar een geweldige lichtshow geprojecteerd werd op het gemeentehuis vanwege de opening van Zandvoort 200 jaar Badplaats. En zaterdag zorgde de Light Walk voor een invasie van wandelaars, van wie de meesten zichzelf in het licht gezet hadden. Zelf heb ik beide evenementen zijdelings meegemaakt, maar wat ik er van gezien heb, zorgde de Light Walk voor veel reuring, waarvan vooral de terrassen profiteerden. Op het Kerkplein probeerde mijn goede vriend Mike Daane met zijn heerlijke stem de wandelaars op te peppen. Dat lukte prima, ze liepen heel snel door. Dat had voor Mike als nadeel dat ze niet even bleven staan om naar hem te luisteren…
‘Valentijnskoor’ krijgt vorm
Afgelopen vrijdag was in het vernieuwde Theater De Krocht de eerste zangrepetitie van het Valentijnskoor, samengesteld uit alle koren die Zandvoort rijk is. Onder leiding van Minoeska Sas werden twee nummers ingestudeerd, die op 14 februari bij de opening van De Krocht uitgevoerd zullen worden: ‘Zandvoort ik wil je wel bekennen’ en het ‘Zandvoorts Volkslied’. De opkomst was redelijk, met ruim dertig mannen en vrouwen. Bij de uitvoering worden meer zangers verwacht; een aantal koorleden was nu gaan kijken bij de opening van Zandvoort 200 jaar Badplaats. Maar 14 februari zijn ze wel van de partij.
Nog geen bar
Zingen maakt dorstig, dus na de repetitie lustte ik wel een drankje. Ik zag dat de nieuwe bar nog steeds niet aanwezig is. Dennis, die de catering doet, baalt als een stekker dat hij mensen moet bedienen vanachter een noodbar. “Mensen vragen om drankjes die ik niet kan schenken omdat er geen ruimte voor is. Ik heb alleen een koelkast en daar moet alles in gestopt worden. Gelukkig hebben we nu een betere tijdelijke bar besteld. Want het gaat nog wel een paarmaanden duren voordat de echte vaste bar er komt.”
Sprekend Joop
Toen ik de zaal binnen kwam om te repeteren met andere koorleden voor de opening van Theater De Krocht, zag ik op afstand een man zitten van wie ik aanvankelijk dacht dat het oud-collega Joop van Nes was. Dat leek me niet mogelijk, want Joop zit in Huis in de Duinen en is niet meer zo mobiel. Na de zangrepetitie zat ik aan tafel met deze ‘Joop’. Het was niet zo vreemd dat ik aan Joop dacht, want de man tegenover mij was de broer van Joop, Michael van Nes. Hij had ook meegezongen in het gelegenheidskoor. Broer Joop ziet hij regelmatig. “Het gaat helaas niet zo goed met hem. Hij zit in een scootmobiel en komt nog weinig in het dorp. Joop was toen hij nog voor de Zandvoortse Courant werkte een bekend figuur. Iedereen kende hem. Jammer dat zijn lichamelijke toestand het hem onmogelijk maakte dit werk te blijven doen. Want ik denk wel dat hij het mist.”
