In De Zandvoort Podcast: eerste Nederlandse
vrouwelijke kunstschaatsster Lidy Stoppelman
Volgende maand beginnen de Olympische Winterspelen. Het is dan 74 jaar geleden dat Lidy Stoppelman - als eerste Nederlandse vrouwelijke kunstschaatsster - meedeed aan de Olympische winterspelen van 1952. Lidy, die al jaren in Zandvoort woont, deelde haar herinneringen met Walter Sans in De Zandvoort Podcast.
Sinds deze week staat het gesprek dat Walter Sans vorig jaar met Lidy Stoppelman voerde op Spotify. In deze aflevering van De Zandvoort Podcast praatte hij met haar over de begintijd van het kunstschaatsen in Nederland, het trainen in Londen, haar deelname aan NK’s EK’s, WK’s, de Olympische Spelen in Oslo 1952 en het bijzondere leven dat ze daarna geleid heeft.
“Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als bij die olympische spelen”
Lidy is inmiddels 92 jaar en woont vlakbij de zuidduinen in een huis vol herinneringen. In de podcast verteld ze openhartig hoe ze in 1952 met haar moeder naar de Spelen ging. Samen met de trein naar Oslo. Met een zelfgemaakt schaatspak en een zware tas met twee paar schaatsen. Ze was de enige kunstschaatsster in het Nederlandse team met één skiester en verder alleen de langebaanschaatsers. Ze voelde zich eenzaam: “Er was alleen aandacht voor de mannen. Ik bestond niet.”
Lidy was de eerste kunstschaatster van Nederlanden stond in 1938 al op het ijs: “Mijn vader vond kunstschaatsen zo mooi en dat moest ik dan ook maar doen”. Lidy had zoveel talent dat ze vanaf haar vijftiende continue naar Londen ging om daar te trainen. Het gymnasium zat er niet meer in en ze bleef schaatsen. En met succes. Ze was de eerste kunstschaatskampioen van Nederland.
Zandvoortse roots
Toevallig of niet; ook het schaatspaar Daria Danilova en Michel Tsiba, het eerste kunstschaatspaar dat Nederland vertegenwoordigt op de komende Spelen, heeft Zandvoortse roots. Tsiba is opgegroeid in Zandvoort en heeft zijn partner ontmoet toen hij nog in Zandvoort woonde. Lidy heeft Darai en Michel nog niet ontmoet, maar ze herinnert zich wel de plek waar die twee straks op het ijs staan: “Ik heb in 1951 in Milaan aan de WK meegedaan. De organisatie was een puinhoop. Ik reed mijn kür om 22:00 uur ’s avonds, maar de anderen om 1 en 2 uur ‘s nachts! Ik hoop dat het nu beter georganiseerd is.”
De podcast die Walter Sans samen met Lidy Stoppelman gemaakt is te vinden op Spotify en veel andere podcastplatforms.
