Leonie Sonneveld zet ervaringen en emoties als jonge mantelzorger om in tekeningen

Mijn brus verhaal

Als je een broer of zus hebt die veel zorg en aandacht nodig heeft, krijg je zelf haast automatisch het gevoel dat je op de tweede plaats komt. Zo ging dat ook bij Leonie Sonneveld. Haar ervaringen en emoties verwerkt ze nu in treffende en herkenbare tekeningen, die ze deelt via Instagram @mijn_brus_verhaal.

De jongere zus van Leonie heeft al van jongs af aan te kampen met verschillende ontwikkelings- en psychiatrische stoornissen. Er kwam echter pas een diagnose toen haar zus 18 jaar was. Tot die tijd werd het afgedaan als ‘een moeilijk meisje’ of ‘een lastige puber’. Bovendien wist haar zus richting de buitenwereld de schijn op te houden. Maar thuis was ze altijd boos, wat ze af reageerde op Leonie of op haar moeder.

Daarom zorgde Leonie ervoor dat ze vooral niet te veel opviel. Leonie: “Ik durfde ook nooit tegen mijn ouders te zeggen als er iets met mij was, want ik dacht: zij hebben het al zo zwaar. Bovendien was ik een heel makkelijk kind. Ik kon goed leren en ik kon mezelf goed vermaken. Erover praten deed ik niet echt en vond het moeilijk om mijn gevoelens te delen, dus ging niet zelf naar mensen toe. Op enig moment ontdekte ik woord ‘brus’, maar bij alle verhalen daarover dacht ik: ik herken het wel, maar het zijn niet de verhalen die mij echt raken of die ik nodig heb.

Een paar jaar geleden begon Leonie de ervaringen en emoties die door haar hoofd schoten creatief te verwerken tot tekeningen. Deze plaatste ze op Instagram. Ook ging ze tekeningen maken voor Stichting Kind en Ziekenhuis. Leonie kreeg meer en meer berichten van herkenning: “Wat fijn dat jij durft te zeggen hoe het écht is en ook de negatieve dingen durft uit te spreken.” Dat hielp Leonie ook weer: “Ik vond het fijn dat zij herkenning vonden en daardoor ook érkenning voor zichzelf. Voor mijzelf dacht ik: ik ben niet de enige. Wat ik teken en schrijf, en wat zo persoonlijk voelt, is iets dat van veel meer mensen is.”

Op de vraag of Leonie een tip heeft voor andere brussen zegt ze: “Gun jezelf de erkenning dat je brus bént, dat dat gewoon heel zwaar is en dat het impact op je heeft. Als je dat niet doet, kun je er ook niks mee en wordt je leven alleen maar moelijker. Je wilt je ouders niet het gevoel geven dat ze jou ‘een slechte jeugd hebben gegeven’. Of je broer/zus iets kwalijk nemen, want die kan er meestal óók niks aan doen. Maar dat kan naast elkaar bestaan. Je hoeft niet te doen alsof het niets met je doet. Dus ik denk dat die erkenning voor jezelf én vanuit je omgeving ontzettend belangrijk is.”

Bekijk de tekeningen van Leonie en volg haar op @mijn_brus_verhaal

Ben je onder de 23 en heb je zorgen voor familie/vrienden met een ziekte, verslaving of psychische problemen? In Zandvoort zijn er activiteiten waar je andere jonge mantelzorgers kunt ontmoeten. Bel of app dan met Ali van Pluspunt (ma, vr) 06 3860 2511. Zorg jij voor een naaste en heb je hulp nodig? Neem contact op met Tandem 023-8910610 of info@tandemmantelzorg.nl. Tandem werkt samen met o.a. Herstelacademie (educatie en zelfhulp voor mensen met een psychische en/of verslavingskwetsbaarheid), Pluspunt (voor welzijn en maatschappelijke ondersteuning in Zandvoort), Prezens (voor naasten met psychische problemen of verslaving) en STG (voor naasten van mensen met verstandelijke of lichamelijke beperking, chronische ziekte, ADHD of autisme). Voor meer informatie kijk op www.tandemmantelzorg.nl/mantelzorgondersteuning-in-zandvoort