Muurgedichten snakken naar opknapbeurt

Wie door de straten van de Zandvoortse dorpskern wandelt of fietst zal ze ongetwijfeld tegen zijn gekomen: de gedichten op de muren van schrijver en dichter Marco Termes. Maar het zal ook zijn opgevallen dat de straatpoëzie, die in veel gevallen al bijna tien jaar op de muren prijkt, de tand des tijds niet goed heeft doorstaan. Door de weersinvloeden en de zoutaanslag zijn sommige gedichten helemaal niet meer of nog maar met moeite te lezen.

Dat laatste doet Marco Termes (1957), die zich een kind van het strand en de zee noemt, pijn. Een opknapbeurt voor de muurgedichten is hard nodig, maar daar is geld voor nodig, zo’n 6.000 euro. Hier en daar ving hij op dat bedrijven en inwoners best willen bijdragen. “Maar het is beter dat ik niet zelf het geld ga beheren”, zegt Termes. Vandaar dat de Zandvoortse organisator Ben Zonneveld de crowdfunding actie en de zoektocht naar eventuele subsidies coördineert.

Zonneveld is ervan overtuigd dat het benodigde geld bij elkaar gebracht kan worden. “Ik heb hier en daar al wat lijntjes uit staan en aan enthousiasme geen gebrek. We kregen van Miracle Media al een offerte voor het opnieuw aanbrengen van de muurschilderingen. Als mensen mee willen doen en bijdragen, dan kunnen ze mij bereiken via email: benzonneveld@gmail.com.De naam kan eventueel bij het gedicht komen te staan.”

Straatpoëzie is populair. Volgens de website straatpoezie.nl zijn er duizenden gedichten op muren te vinden, vooral in Leiden, Utrecht en Amsterdam. Veel steden bieden ook poëziewandelingen of fietstochten aan langs de gedichten in de plaats. Wellicht een gat in de markt voor Zandvoort?

Dichter en schrijver Marco Termes is al zijn hele leven bezig met literatuur en poëzie. Hij begon toen hij 13 was met het schrijven van gedichten. Van 2005 tot 2008 was hij Dichter bij de zee in Zandvoort. “Rond mijn 23e schreef ik ook al een roman, maar ik merkte dat het me ontbrak aan levenservaring.” Die deed hij wel op in het bedrijfsleven. Zo belandde hij onder meer in de duistere wereld van het betaalde voetbal en de internationale transfers. “Ik spreek meerdere talen, dus ik zette uiteindelijk mijn handtekening onder een contract. Maar als het mis ging was ik altijd de eerste die ze wisten te vinden.”

Dat hij zich ooit volledig zou toeleggen op het schrijven was voor Termes al snel duidelijk. “Ik schrijf iedere dag, zie het ook als werk. Over niet al te lange tijd komt er weer een nieuwe roman uit. Hoeveel ik er nu heb geschreven? Ik zou het niet weten, ben de tel een beetje kwijtgeraakt. Ik maak het mezelf niet makkelijk, ik weet het. Maar er ligt nog zóveel op de plank.”

        Hans Botman