De Gezichten van Zandvoort: Erwin Hilbers

Terwijl Zandvoort sinds januari viert dat het al 200 jaar een badplaats is, leeft op het Gasthuisplein een traditie die het dorp herinnert aan de tijd daarvoor: het vissersdorp. Jaarlijks, op de tweede vrijdag in juni, schuiven zo’n 250 mensen aan lange tafels voor de Theo Hilbers Vismaaltijd. Een traditie waarbij je het dorpsgevoel letterlijk en figuurlijk kunt proeven.

De vismaaltijd werd begin jaren zeventig in het leven geroepen door toenmalig VVV-directeur Theo Hilbers en bleef bestaan tot omstreeks 1985. Geen chic gedoe, maar samen eten, praten en elkaar ontmoeten. Precies zoals het vroeger ging, toen iedereen elkaar kende en de afstand tussen mensen klein was.

‘Dit moet wel lukken’

Jaren later kreeg die traditie een tweede leven. Theo’s zoon Erwin besloot vijftien jaar geleden het geesteskind van zijn vader nieuw leven in te blazen. Erwin: “Ik hou wel van een feestje en dacht: ‘Dit moet wel lukken’.” En dat deed het. De Theo Hilbers Vismaaltijd groeide opnieuw uit tot een geliefd, terugkerend evenement waar vooral Zandvoorters samenkomen om te eten, te drinken, te lachen en herinneringen op te halen. Dat de succesformule ook na ruim 50 jaar nog werkt, blijkt wel uit het feit dat het ieder jaar weer is uitverkocht.

Twee keer van vader op zoon

Niet alleen de organisatie ging van vader op zoon over. Ook vaste visleverancier Thomas Kroon nam het stokje over van zijn vader Jaap en staat nu jaarlijks de vis te bakken op het Gasthuisplein. De drankjes worden verzorgd door het naastgelegen Wapen van Zandvoort. Het zijn juist die vertrouwde namen en gezichten die het evenement maken tot wat het is: van en voor het dorp. Een mooi voorbeeld van een samenwerking die staat als een huis. Aan de opbrengst wil Hilbers zelf niets overhouden. “Alles wat er mogelijk onder de streep overblijft, wordt verdeeld onder de vele vrijwilligers.”

Opvolging al bekend

In een badplaats die voortdurend verandert, is de Theo Hilbers Vismaaltijd een ankerpunt. Even terug naar de kern: samen aan tafel. Dankzij Erwin Hilbers leeft die gedachte nog altijd voort. Hij is nu 62, maar weet al hoe lang hij doorgaat. “Tot mijn 72e, dan heb ik het 25 jaar gedaan”, vertelt hij. Zijn opvolging is ook al geregeld. “Mijn dochters hebben al aangegeven dit voort te willen zetten.” 

En zo blijft een Zandvoortse traditie niet alleen bestaan maar groeit die, net als het dorp zelf, van generatie op generatie door.