Foto: Rob de Vries (bewerking: Chat GPT)
Foto: Rob de Vries (bewerking: Chat GPT)

Column Mick Boskamp: Lokgeur (deel 2)

· leestijd 1 minuut Columns Mick Boskamp

In de vorige aflevering bestelde deze zot in China een feromonen-parfum. Kort gezegd: de vrouw die dat parfum ruikt, raakt seksueel opgewonden van de drager. In deze aflevering ga ik de geur eerst ruiken, want daar ben ik als parfum-freak heel erg nieuwsgierig naar, en vervolgens spuit ik het op en ga ik het spul testen in een omgeving waar veel Zandvoortse vrouwen komen. Oh, en er komt ook een deel 3, heb ik besloten. Sorry…

Het grote moment part 1 is daar. Ik ga ruiken. Nu is mijn reuk misschien ietsje achteruit gegaan met de jaren. Maar ooit toen ik bij Playboy werkte, deed ik met een aantal journalisten een geurentest bij het bedrijf Maarleveld, dat toen importeur was van parfums van o.a. Paco Rabanne, Yves St. Laurent en Givenchy. We moesten tien geuren ruiken en dan vertellen welk parfum elk was. Ik won. Cum laude plus. Alle tien goed.

Maar ik heb zo mijn twijfels of het nu wel een zegen is dat ik zo goed ruik. Er waren berichten dat die feromonen parfums naar nat geworden Afghaanse jassen geuren. De lezer die oud genoeg is om dit type hippie-jas in de seventies te hebben gedragen, weet precies wat ik bedoel. De natte krant geur van die jassen was geen pretje, kan ik je vertellen. Maar gelukkig viel dat mee. 

Ik rook in de verte Tabac (dé heren after shave uit de sixties). Beetje goedkoop dus. En de geur vervloog snel, maar dat bleek volgens de info juist goed te zijn. Want feromonen werken in het geniep. Ik sprenkelde wat Auralions Pheromones in mijn nek, deed het op mijn polsen en vertrok naar de plek die ik had uitgekozen voor de ultieme test. Een omgeving waar veel vrouwen kwamen. De Albert Heijn op het Raadhuisplein.

Het was prachtig weer, voor het grote moment part 2, maar het strand viel af. Helaas. Ik had het wel fijn gevonden om door een peloton vrouwen in bikini achterna te worden nagezeten. Mag ik? Ik ben een man van vlees en bloed, hè? Maar er stond ook een windje. En die zou de feromonen de zee in hebben geblazen, bedacht ik me. Nee, een afgesloten ruimte zou beter zijn. 

Daar kwam bij dat ik ooit in de AH bij de bananen een vrouw zag die uitzonderlijk, haast obsceen mooi en sexy was. Met als gevolg dat ik bij de snelkassa werd ontmaskerd als winkeldief omdat ik in de verwarring over deze buitencategorie vrouw de helft van de boodschappen niet had afgerekend. Misschien was ze er wel en zou ze helemaal voor me gaan.

Het begon in ieder geval goed. Bij de ingang van de grootgrutter kreeg ik een opmerkelijk lieve glimlach en een knipoog van die aardige jonge vrouw die zittend de Daklozenkrant probeert te slijten… (wordt vervolgd)