
Column Mick Boskamp: Mark Rutte
· leestijd 1 minuut Columns Floor ThomasseTerwijl ik in de fijne, Zandvoortse Health Club pogingen tot fitnessen deed, kreeg ik opeens gedachten die je helemaal niet kunt gebruiken in de gym.
Een en ander had te maken met een 9 jaar oude foto. Op die nogal aparte afbeelding uit september 2016 staat ondergetekende samen met Mark Rutte. Ik woonde toen nog in Den Haag, vlakbij het stamcafé van het huidige NAVO opperhoofd. Rutte zat in die tijd nog stevig in het zadel als premier van ons land en ik had toen nog niet de voordelen van gewichtsbeheersing ontdekt.
Waarom ik aan die foto moest denken, was omdat ik tussen het trainen van twee spiergroepen door zo stom was geweest om op mijn mobieltje nieuwsberichten te checken. Je zou denken dat - gezien de leeftijd - mijn ADHD-brein inmiddels wel onder controle was. Ik las een bericht over oude NS-treinstellen die worden omgebouwd tot noodhospitaal voor gewonde militairen. Dit alles vanwege de actuele dreiging in de wereld.
In de gym meanderde mijn geest alle kanten op. Een Telegraaf column van Marianne Zwagerman van drie weken geleden kwam voorbij. De woorden in dat stuk waren niet helemaal helder, dus zocht ik ze maar even op. Tenslotte was ik toch maar aan het sporten. En daar was opeens de herinnering aan die foto.
‘Dankzij Mark Rutte hebben we onze welvaartsstaat woensdag ingewisseld voor een oorlogsmachine’, schreef Marianne. ‘Daddy Trump kon tevreden naar huis, nadat hij de buit binnen had gesleept voor de Amerikaanse wapenhandelaren.’
En wat las ik afgelopen zondag? Dat Trump Patriot-luchtverdedigingsraketten gaat sturen naar Oekraïne zodat het zich kan verdedigen tegen Russische aanvallen. Maar 1 klein detail: hij gaat er niet voor betalen.
Gelukkig zijn patriot-raketten niet zo duur. Ongeveer 2 miljoen dollar per stuk. Op de grote schaal van ultra complexe, uiterst efficiënte militaire hardware zijn dat budgetprijzen!
En toen was ik er klaar mee. Men kwam hier om te sporten. Niet om zich te laven aan zaken waar je met je verstand toch niet bij kunt.
Als ik dan toch moest schrijven over wat er op het wereldtoneel gebeurt, dan kon ik het maar beter over het Theater van de Lach hebben. Over de video van Trump die de schaal voor WK clubteams uitreikt aan Chelsea en vervolgens vrolijk tussen de hossende spelers blijft staan. Want de schijnwerpers zijn er voor The Donald. Schitterend om te zien hoe FIFA-president Gianni Infantino hem vriendelijk doch dringend uit het zicht duwt.
Dat is trouwens wel het mooie van de gym. Anders dan bij Trump en Rutte weet je precies wat je daar krijgt. Want het ijzer liegt nooit.
Mick Boskamp







