Column Mick Boskamp: Gezond ouder

Op tweede Paasdag overleed paus Franciscus op 88-jarige leeftijd. Daarmee was hij bij leven de oudste Kerkvorst sinds het begin van de vorige eeuw.

Eerlijk gezegd is dat geen hele grote verrassing, want de mens wordt nu eenmaal steeds ouder. Al kan ik me ook levendig voorstellen dat zoiets niet altijd een voordeel hoeft te zijn.

Achtentachtig jaar is een mooie leeftijd. Maar wat zijn gezondheid betrof, zou de paus gedurende zijn leven helaas minder geluk hebben. Zo had hij een levenslang probleem met zijn luchtwegen. Op 21-jarige leeftijd werd een deel van een long verwijderd vanwege een luchtweginfectie. En naarmate hij ouder werd, kreeg hij ook last van maag- en darmklachten, waardoor uiteindelijk in 2021 een deel van zijn dikke darm operatief verwijderd moest worden.

Dat we ouder worden is mooi, maar dan ook vooral als we gezond ouder worden. In dat opzicht moest ik denken aan een bijzonder filmpje dat ik een paar maanden geleden op de site van het AD zag. Bijzonder omdat de Nederlandse wetenschapper en verouderingsbioloog Peter de Keizer van het UMC in Utrecht een methode heeft ontdekt om gezond 90 te worden. Maar ook bijzonder vanwege zijn vrolijke en geestige manier van praten, die nog aparter wordt vanwege het soms schurende taalgebruik.

“We worden nu ongeveer 80/85”, vertelt hij in het filmpje. “Stel dat het 90 wordt. Dan is het niet leuk als je vanaf je 70^e ziek bent. We hopen dan natuurlijk dat je zo lang mogelijk tot aan je 90^e gezond blijft en dat je dan dood neervalt.” Om er bijna verontschuldigend aan toe te voegen: “Oneerbiedig gezegd.”

Wat heeft hij gedaan? Een aantal jaren geleden is aangetoond dat er roest op onze cellen ontstaat. En net als bij een auto en een fiets is roest niet goed. Roestige cellen doen dus vervelend in ons lichaam en zij hebben, ik citeer Peter: “Een sloopkogel gemaakt, die de roestige cellen het loodje laat leggen.”

Hij vervolgt: “De oude muizen die we behandeld hebben, die zijn tot het einde nog heel scherp van geest en hebben nog vrij aardige knijpkracht en kunnen nog op die renwieltjes lopen.” Vervolgens vertelt hij een verhaal over eiwitten die hij Bert en Ernie en soms Jip en Janneke noemt. Eiwitten die elkaar vasthouden. Bert is chagrijnig en die wil de roestige cel doodmaken en Ernie is vrolijk en voorkomt dat. Dus heeft Peter nephandjes gemaakt die Bert vasthoudt, waardoor hij alsnog de cel dood kan maken. Begrijp je wel?

Ik begrijp het nog niet helemaal. Komt natuurlijk door al die roestige cellen bij deze 68-jarige ADHD’er. Kortom: als oude muis wil ik me bij Peter graag opgeven als proefkonijn.

Mick Boskamp