De Zandvoortse dorpsomroeper Gerard Kuijper heeft per e-mail een verklaring
rondgestuurd dat hij, zolang het hek in deze vorm niet verboden wordt, hij zijn
publieke functie niet zal uitvoeren. Lees hier de verklaring:
Aan allen die dit aangaat,
Enige tijd geleden is mij ter ore gekomen, dat er in Bentveld (gemeente
Zandvoort) een hek zou worden geplaatst, die een vergelijking zou hebben met
het toegangshek van concentratiekamp Buchenwald in Duitsland.
Door eigen onderzoek en publicaties in de media is mij inderdaad gebleken, dat
dit op waarheid berust.De tekeningen daarvan kunt u allen via de mediakanalen
terugvinden.
Inmiddels is mij gebleken, dat er voor dat hek een vergunning door de gemeente
Zandvoort zal worden verstrekt.
Dit horende zijn bij mij de nekharen opgestoken.
In mijn naaste omgeving zijn er in die verschrikkelijke tijd meerdere zaken
voorgevallen, dat ik zelfs niet naar beelden van die tijd kan kijken.
Ik moet er niet aan denken, dat ik straks door Bentveld wandel of fiets en dat
ik dan geconfronteerd word met een hekwerk, die mijn gedachten weer
confronteren met die tijd.
Bij deze meld ik U, dat ik hier niet mee kan leven.
Totdat duidelijk is, dat dat hek er niet en nooit op een zodanige wijze komt
zal ik niet in de functie van Dorpsomroeper der gemeente Zandvoort op enigerlei
wijze als zodanig ergens aanwezig zijn.
Eenmalige aankondiging
Ik hoop, dat iedereen mij hierin steunt
Gerard Kuijper
Dorpsomroeper der gemeente Zandvoort
======================================================================
Update maandag 14.25 uur:
Job Smeets van het ontwerpbureau laat maandag het volgende weten:
In 2008 werden wij door een belangrijke verzamelaar benaderd om een sculpturale
en semi-functioneel ‘afsluiting/afrastering/hekwerk’ te ontwerpen dat een
aantal meters van de erfgrens van een groot landgoed geplaatst zou worden: aan
het einde van een doodlopende private weg.
Hierop hebben wij de
fundamentele vraag gesteld over de functie en positie van ‘de afrastering’. In
basis is een afrastering altijd ‘lelijk’, hoe positief je het ook benaderd...
Het is een object dat mensen (en dieren) opsluit of juist buiten sluit. Het is
een object dat je moet beschermen voor vreemden of indringers. Het is een
object dat verdeelt, indeelt en gebieden afbakent. Dat zijn feiten die je moet
accepteren en tevens de handvaten die je meekrijgt als je zo’n opdracht
aanvaardt. In ons werk zoeken wij, zonder censuur, naar het meest doeltreffende
‘archetype’ of ‘icoon’. Het icoon dat past binnen de opdracht maar ook binnen
het oeuvre. Soms wordt het archetype vergroot en gedramatiseerd....zodat zelfs
een extreem thema als ‘bijna’ cartoon, karikatuur of persiflage aansluit bij
het handschrift.
Wij zochten naar het ‘perfecte’ icoon om de gestelde opdracht zo duidelijk
mogelijk te duiden zonder de beladenheid die het thema met zich meebrengt te
verhullen.
Je ontkomt dan niet aan de hekwerken en afrasteringen die rondom kampen en
gevangenissen wereldwijd geplaatst zijn. Deze zijn daar om de vrijheid van haar
bewoners te beperken. Vaak om het kwaad uit de maatschappij te filteren maar in
een ander geval om bevolkingsgroepen te onderdrukken en zelfs pragmatisch uit
te roeien. Wij kennen deze beelden allemaal: zij zijn onderdeel van de donkerste
kant van ons collectieve geheugen.
Guantanamo Bay, de Jappen kampen, kampen in Bosnië en natuurlijk de
concentratie kampen uit de tweede wereldoorlog zijn stoffelijk geworden
schrikbeelden. Zij zijn de tragische bewijzen van waartoe de samenleving in staat
blijkt.
In ons werk registreren en verbeelden wij alle facetten en thematieken die wij
in het (dagelijks) leven tegen komen. Soms heel persoonlijk of klein, soms
groot en van een afstand. De liefde, schoonheid, herinnering maar ook de angst,
gevaar en manipulatie kleuren onze omgeving en dus ook ons werk.
Studio Job gaat in eerste instantie niet over het oplossen van problemen of om
het mooier maken van de omgeving. Wij registreren, interpreteren en
verbeelden.Het is de taak van kunstenaar of ontwerper om de horizon te
verbreden. Iedereen doet dat op eigen wijze. Je probeert een bepaalde
problematiek, stelling of gedachtengoed te deponeren. Het taboe of dogma te
doorbreken. De iconografie rondom de holocaust is krachtig, confronterend en
bij iedereen bekend. Zoals ik aangaf zijn er binnen een werk veel ideeën die
simultaan ontwikkeld kunnen zijn of zelfs los van elkaar kunnen bewegen. Zo ook
in de werken die naar aanleiding van het programma in opspraak kwamen.
Buiten de reden als functioneel tafelkleed en de positie van dit werk binnen
een museale omgeving. Buiten de context van een confronterend hekwerk dat iets
fundamenteels raakt over onze maatschappelijke beperkingen, staan deze twee
werken, binnen een oeuvre van honderden werken, ook voor de persoonlijke,
intieme uiting van angst. De angst voor herhaling.....opdat we nooit vergeten
hoe hoog de prijs was die onze voorouders betaalden voor de vrijheid die wij
als vanzelfsprekend ervaren maar die vaak in gedrang komt.
Het was de keuze van de DWDD om deze twee werken zo te isoleren om daarmee een
bepaalde sfeer te creëren. Daarom waren Nynke en ik niet bereid om voor de ogen
van miljoenen toeschouwers en tussen een stemmig publiek, een extreem gevoelig
onderwerp als de holocaust te bespreken.Het is nooit onze opzet geweest om
mensen te kwetsen. Wij hopen dan ook dat eventuele overlevenden van de
holocaust de werken in het juiste licht zien.
- Job Smeets, december 2011, Antwerpen
=========================================================
Update maandag 26/12 17.25 uur
Wellicht bouwvergunning
verleend door de verkeerde gemeente
Mogelijk is de
vergunning voor het nieuwe hek, waar zoveel commotie over is, door de verkeerde
gemeente verleend! Het hekwerk dat er staat/stond staat op gemeentegrond van Bloemendaal
en is een Rijksmonument. Het gebouw echter staat op Zandvoortse grond is heeft sinds
1966 eveneens de status van Rijksmonument.
Een Rijksmonument mag niet zomaar veranderd worden. Als dit
nu, door wiens reden dan ook, gebeurd is, is er een groot probleem ontstaan. Zandvoort
had voor het hek geen vergunning mogen verlenen, en Bloemendaal wist misschien
van niets. Wellicht is het voor beide gemeenten niet duidelijk waar de
gemeentegrens exact loopt. Hoe nu verder is uiteraard de vraag. De Zandvoortse
Courant zal de ontwikkelingen op de voet volgen en verslag daarvan doen.
=====================================================================
Update 4, dinsdag 27/12 18.00 uur
De gemeente Zandvoort laat de Zandvoortse Courant weten dat de bouwvergunning rechtmatig is verleend.
De consternatie omtrent dit “kunstwerk” neemt groteske vormen aan in de landelijke pers en hoe gaan we hiermee om. Zo langzamerhand heeft iedereen hier wel een mening over, maar wat is wijsheid: Weg ermee of bouwen?
Je kunt het op meerdere manieren uitleggen.
Het is niet alleen een hek, het is ook een spiegel. Een donkere spiegel, dat wel. Waarom vinden ‘we’ dat hek zo afschuwelijk? Het staat symbool voor een gebeurtenis die in onze cultuur, in onze hele samenleving verweven zit. De tweede wereldoorlog heeft ons idee van goed en kwaad opnieuw bepaald. De holocaust is een enorm onzichtbaar litteken op de maatschappij. Schaamte, opwinding, blinde haat, egoïsme, schuilen. Het appelleert aan zoveel emoties en eigenschappen. Niet verwonderlijk dat mensen het liever niet zien. We willen niet zien wat we zijn, kunnen zijn of zouden kunnen worden.
De opdrachtgever en kunstenaar zijn bereid (hoop ik) zichzelf en de maatschappij een spiegel voor te houden. De associatie met het huidige kapitalistische systeem is duidelijk: klassenverschil, uitsluiting, opsluiting, afzondering, zelfverrijking en armoede. Ieder het zijne. Maar ik kan me wel voorstellen dat nabestaanden van de holocaust diep geschokt zullen zijn bij het zien van dit kunstwerk. Zelf heb ik de oorlog niet meegemaakt maar heb me er wel veelvuldig in verdiept en ben van de generatie “kinderen van”, dus ik meen te weten wat het los kan maken in de slachtoffers van het naziregime. Toch ben ik ook van mening dat de discussie opnieuw gevoerd mag worden! Nooit meer oorlog werd er ooit gezegd maar denk even terug aan Indochina, Rwanda, Joegoslavië, etc. De wereld keek toe en greep niet of te laat in! Misschien is dit hek even nodig om onze ogen te openen en ons sterk te maken tegen al het geweld en racisme in de wereld!
Zie het dus gewoon als een goedkope en goed gelukte mediastunt van Studio Job, mede omdat het getoonde ontwerp in DWDD niet datgene is wat daadwerkelijk gebouwd wordt. De essentiële herkenningstekenen van Buchenwald, de spreuk, de bel en het prikkeldraad zullen niet op het hek verkomen. De kunstenaar heeft het goed en gemotiveerd verkocht, daar is hij kunstenaar en designer voor. Job Smeets en Nynke Tynagel blinken uit in ontwerpen waarin het alledaagse met iets wat daar totaal niet bij past, wordt gecombineerd. Skeletten van mens en dier op zijden shawls, theedoeken gevuld met insecten. Ook dit ontwerp valt in de categorie ‘Zaken die conflicteren’.
Blijft de discussie of het hek er moet komen ja of nee? Ik heb vrijheid van meningsuiting hoog in mijn vaandel staan maar zou het niet weten. Wat mij wel ergert is dat het veel te veel wordt opgeblazen en vraag me af wie dit überhaupt ontdekt heeft? Komt nog bij dat de pers de associatie met het verleden van Zandvoort in de tweede wereldoorlog snel weet te leggen en dit doet veel afbreuk aan het werk wat velen van ons doen om de Parel van de Noordzee op de kaart te zetten. Laten we nu eens met z’n allen proberen het imago van de plaats waar wij wonen hoog te houden en stoppen met de zinloze discussie omtrent dit hek, of het er nu wel of niet komt!
Gelukkig komt het een eind van de weg af te staan!
Leo Determann jr.
- 19 mei 2012
Beach party 30+ - 20 mei 2012
Voorjaarsmarkt - 20 mei 2012
Classic concerts - 26 mei 2012
t/m 28: Pinksterraces







